Σήμερα επισκεφθήκαμε με το μεγάλο αφεντικό την κολλητή μου. Πρωινός καφές με αυτήν τη φίλη που τη γνωρίζω από το 2001. Τόσα χρόνια, δεν τολμώ να κάνω την αφαίρεση, και όμως είμαστε ακόμη πολύ καλές φίλες. Για γυναίκες δηλαδή, δεν είναι και τόσο εύκολο έτσι δεν είναι; Είναι τόσο όμορφο όμως όταν συμβαίνει.. Ποιος να μας έλεγε τότε στη σχολή όπου και γνωριστήκαμε, ότι θα ρθει η ώρα που θα έχει η κάθε μία την κοράκλα της και θα συζητάμε για μαμαδίστικα θέματα! Μάλλον ούτε που το σκεφτόμασταν τότε…

Έχει λοιπόν, μια πανέμορφη κόρη η οποία είναι τεσσεράμιση χρονών και πάει νηπιαγωγείο. Είχα την έμπνευση σήμερα να φωτογραφίσω το δωμάτιό της και να ανακαλύψω πώς μπορεί να διαφέρει με ένα βρεφικό δωμάτιο. Μεγαλύτερη ντουλάπα και κρεβάτι, ένα τραπεζάκι με καρεκλίτσες, βιβλία, παραμύθια και φυσικά παιχνίδια για κοριτσάκια λίγο μεγαλύτερα από το δικό μου μεγάλο αφεντικό. Άπειρα παιχνίδια…και μάλιστα λέει είναι τα μισά .. Οπότε υπολόγισε πόσα υπάρχουν σε αυτό το σπίτι \infty Χ 2. Τα υπόλοιπα βρίσκονται στο πατάρι και σε άλλες ντουλάπες.. Ωχ παναγία μου τι μας περιμένει… Αν έχεις και συ μια κοράκλα σε αυτήν την ηλικία ίσως εντοπίσεις μερικά ίδια παιχνίδια. Εγώ βρήκα μόνο ένα.. Το σκυλάκι που το πατάς σε διάφορα σημεία του σώματός του και λέει τραγουδάκια..Ή μήπως είναι αρκουδάκι; Δες παρακάτω τις φωτογραφίες από το δωμάτιο και τα παιχνίδια..

ΥΣ: Το υπέροχο σπιτικό κουλούρι και το τσουρεκάκι της μαμάς της δεν πρόλαβα να τα φωτογραφίσω. Ήταν πεντανόστιμα και τα εξαφάνισα στο πι και φι.

Τα παιχνίδια της! Κουζίνα , πιάνο και πίνακα δεν περίμενα με τίποτα να δω!